Samen op pad

Daar gingen we dan, na de zwemles, ons reisje samen.

Na het weekendje weg in september met Julian, was het afgelopen weekend de beurt aan Emma. Er moest vooraf een aftelkalender gemaakt worden, want als je 5 bent is het soms lastig om te onthouden wanneer we nou gaan en hoeveel nachtjes slapen het nog duurt.
Sinds de geboorte van onze jongste, 2 jaar geleden, vond ik het nodig om af en toe echt 1 op 1 tijd te hebben met de 2 oudste kinderen. Niet in dat ene uurtje waarin er een dutje gedaan wordt, maar echt even samen weg.
En o wat wordt dat gewaardeerd door de kinderen. We zwemmen, gaan uiteten in een restaurant en eten ijsjes. Ook blijven we natuurlijk lang op en gaan de volgende dag gewoon nog een keer zwemmen, lunchen, naar de speeltuin, en eten we nog een ijsje. Gewoon omdat het een feestje is.

Bij thuiskomst wordt alles in geuren en kleuren aan papa verteld en knuffel ik de andere kindjes nog is even extra. Want stiekem heb ik die natuurlijk enorm gemist. Nou ja, niet stiekem hoor. Voelt alsof ik niet compleet ben als de kuikens niet allemaal bij mij in de buurt zijn. Ik geniet, van even 1 kind hebben, van samen zijn. Want ook ik mis de 1 op 1 momenten met de grote kinderen. Die toch zo nu en dan wat in hebben moeten leveren aan aandacht.

Hoi! Ik ben Marlies, 36 jaar en woon in Delft. Ik heb een man en 3 kinderen. Julian (8 jaar) Emma (5 jaar) en Hugo (2 jaar). Sterren zijn cool en vosjes zijn tof!

Geef een reactie